Lara & iemand meekrijgen die nergens zin in heeft

Lara is mijn bedachtzame merrie. Waar Pietje naar voren beweegt, overweegt Lara eerst. Ze is niet moeilijk, ze is selectief. Ze doet niet mee omdat het van haar wordt verwacht. Ze doet mee als ze er zelf iets in ziet.

Op de dagen dat ze geen zin heeft in onze at liberty sessies, zou ik haar kunnen dwingen. Ze is goed getraind, ze zou volgen. Maar wat ik dan krijg is een paard dat aanwezig is zonder er echt te zijn. Dat is precies niet wat ik wil.

Dus doe ik iets anders. Ik breng mijn energie omhoog. Beweeg anders. Soms doe ik bewust iets onverwachts. En zodra ze reageert, ook al is het maar een oor dat mijn kant op draait, beloon ik dat direct. Niet het eindresultaat, maar de eerste beweging in de goede richting.

Bijna altijd volgt de rest vanzelf.

Hier zit de psychologie achter

Lara's terughoudendheid is geen ongehoorzaamheid. Het is zelfbescherming. Prooidieren bewaren hun energie voor wat er werkelijk toe doet. Ze testen eerst: is dit de moeite waard? Is deze leider het volgen waard? Dwang beantwoordt die vraag verkeerd. Nieuwsgierigheid wekken beantwoordt haar goed.

Bij mensen werkt hetzelfde mechanisme. Iemand die zich niet intrinsiek gemotiveerd voelt, zal bij dwang oppervlakkig meewerken. Maar als je weet hoe je nieuwsgierigheid of beweging kunt triggeren en die dan onmiddellijk erkent, activeer je iets wat dwang nooit kan bereiken.

De leiderschapsles

Niet iedereen in jouw team is Pietje. Sommige mensen hebben een andere aanloop nodig. De fout is om terughoudendheid te interpreteren als desinteresse of onwil. De vraag is: wat heeft deze persoon nodig om de eerste stap te zetten? En ben jij bereid die stap te herkennen voordat ze bij de finish zijn?

Vraag voor deze week

Is er iemand in jouw team van wie je denkt “die doet niet mee”? Wat gebeurt er als je niet harder duwt, maar nieuwsgierigheid wekt en de eerste millimeter vooruit meteen ziet?